Από την αρχή κιόλας έχουν εντοπίσει τις περιοχές που έχουν την δυνατότητα να αξιοποιηθούν και να αποφέρουν έσοδα στην εταιρία τους. Είμαστε μία χώρα που μπορούμε να κερδίσουμε ακόμα περισσότερα από τον τουρισμό. Έχουμε περιοχές για όλα τα γούστα. Βουνά, θάλασσα, νησιά.
Σε λίγους μήνες ολοκληρώνετε ο βασικός άξονας Αθήνας - Θεσσαλονίκης με ηλεκτροκίνηση σε όλο το δίκτυο. Με την ολοκλήρωση και της γραμμής Πειραιάς - Αθήνα - Πάτρα έρχονται πολύ κοντά το Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, με τα λιμάνια του Πειραιά και της Πάτρας.
Είναι κρίμα λοιπόν να μην αναπτυχθεί και το σιδηροδρομικό δίκτυο της Θεσσαλίας. Η γραμμή Βόλος - Λάρισα/Παλαιοφάρσαλος - Καρδίτσα - Τρίκαλα - Καλαμπάκα, ενώνει το Λιμάνι του Βόλου και κατά συνέπεια τις Βόρειες Σποράδες, με τα Μετέωρα. Και δίνει την δυνατότητα στον τουρίστα των νησιών αυτών να πραγματοποιήσουν ημερήσιες εκδρομές στην πόλη της Καλαμπάκας.
Επίσης σειρά πρέπει να παίρνει η ένωση της Ηπείρου στο δίκτυο της χώρας. Η γραμμή από Θεσσαλονίκη φτάνει μέχρι την Κοζάνη. Κάνοντας βέβαια έναν μεγάλο κύκλο, αφού μετά την Βέροια, αντί να συνεχίσει δυτικά προς Κοζάνη, πάει ανατολικά προς Έδεσσα, συνεχίζει προς Φλώρινα, για να κατέβει στην Κοζάνη. Ίσως λοιπόν μία νέα χάραξη Βέροια - Κοζάνη - Γρεβενά - Ιωάννινα - Ηγουμενίτσα να είναι πλέον απαραίτητη.
Και μία προέκταση από Καλαμπάκα προς Μέτσοβο όπου θα συναντάει την γραμμή Βέροια - Ηγουμενίτσα.
Ακόμα με την αναβάθμιση της γραμμής Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης, η οποία επίσης χρειάζεται νέα χάραξη στο κομμάτι Θεσσαλονίκη - Καβάλα - Ξάνθη, ώστε να αποφεύγετε ο κύκλος που κάνει η υφιστάμενη γραμμή, Θεσσαλονίκη - Κιλκίς - Σέρρες - Δράμα - Ξάνθη, φέρνει την Αλεξανδρούπολη και το Λιμάνι της, μία ανάσα από την Θεσσαλονίκη.
Έτσι το συμπέρασμα που βγαίνει είναι η άμεση υλοποίηση του σχεδίου για την Σιδηροδρομική Εγνατία, η οποία θα ενώνει τα λιμάνια της Ηγουμενίτσας - Θεσσαλονίκης - Καβάλας - Αλεξανδρούπολης, με το κεντρικό κορμό της Αθήνας - Θεσσαλονίκης - Ειδομένης - Κεντρική Ευρώπη.
Είναι έργα δύσκολα και απαιτούνται αρκετά χρήματα, και αρκετός χρόνος μέχρι την υλοποίηση τους. Αν όμως γίνει η αρχή με την αναβάθμιση του υπάρχοντος δικτύου και την κατασκευή των εύκολων τμημάτων της γραμμής, τότε θα είμαστε κάποια βήματα πιο κοντά.
Από εκεί και πέρα μετά θα πρέπει να παίρνει σειρά και η Πελοπόννησος. Μετά από την ολοκλήρωση του έργου Κόρινθος - Πάτρα, πρέπει να αναβαθμιστεί η γραμμή Πάτρα - Πύργος - Ολυμπία, και η γραμμή Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα. Να συνδεθεί η Σπάρτη στο υπόλοιπο δίκτυο. Το δύσκολο της υπόθεσης στην Πελοπόννησο είναι η μορφολογία της περιοχής, (κυρίως στο κομμάτι Τρίπολη - Καλαμάτα) κάτι που αναγκάζει τις όποιες μελέτες γίνουν, να μιλάμε για νέα χάραξη. Με αρκετά τούνελ και πολλές γέφυρες. Έργα που ανεβάζουν το κόστος κατακόρυφα.
Το συμπέρασμα είναι πως στην Ελλάδα το τραίνο είναι ακόμα στην εποχή της πέτρας, και με την βοήθεια των Ιταλών πού βλέπουν προοπτική στον τομέα αυτό, μπορούμε να το φτάσουμε σε σημείο ώστε να είναι ανταγωνιστικό με τον σιδηρόδρομο άλλων χωρών. Το μόνο που χρειάζεται είναι να παρασχεθεί η κάθε βοήθεια στην Ιταλική εταιρία από τις εκάστοτε ηγεσίες των αρμόδιων υπουργείων.
